‘Het beste wat Europa kon overkomen’

merkelhollande

(DNP) Fransen begroeten met geestdrift de verkiezingsoverwinning van Angela Merkel en kijken uit naar een zwart-rode coalitie.
“Het is het beste wat Europa kon overkomen.”, verheugde econoom Jacques Attali zich maandagochtend bij Radio Classique over de verkiezingsoverwinning van Angela Merkel. Attali, ondernemer en voormalig adviseur van de socialistische president François Mitterand, had het weekend ervoor zijn vijfenveertig voorstellen voor een ‘positieve economie’ en een ‘geduldig kapitalisme’ aangeboden aan Mitterand’s late opvolger, president François Hollande.

Volgens Attali is “de Duitse verkiezingsuitslag goed nieuws voor de Franse president. Merkel zal waarschijnlijk een coalitie moeten aangaan met de socialisten van de SPD. En een socialistische minister kan in Frankrijk veel beter de bezuinigingspolitiek verkopen dan een conservatieve (het UMP, Europees partijgenoot van Merkels CDU, zit in Frankrijk in de oppositie, red.).”

“En dat is goed voor de Frans-Duitse samenwerking.”, aldus Attali.

Le couple

Attali

Deze Frans-Duitse samenwerking was jarenlang de motor van de Europese eenwording. Maar volgens Patrick Hetzel (UMP), lid van de Assemblée Nationale (Franse Tweede Kamer) voor het district Bas-Rhin (in de Elzas, aan de grens met Duitsland), is deze sinds het aantreden van de regering Hollande in gevaar.

Het Duits nationalisme is in opkomst […] Merkel wil domineren.

Hij vroeg een paar weken terug aan minister van Buitenlandse Zaken Laurent Fabius wat deze dacht te doen om de relatie met Duitsland te verbeteren. Deze was in een neerwaartse spiraal gekomen na uitspraken van de Franse minister van industrie, Arnaud Montebourg. Deze tegenstander van de Europese begrotingsdiscipline sprak in juni van ideologische blindheid bij Merkel: “De Duitse politiek voor Europa stevent af op een catastrofe.

Vliegtuig

Montebourg sprak twee jaar geleden, als kandidaat bij de socialistische voorverkiezingen, van Duits nationalisme: “Het Duits nationalisme is in opkomst door de politiek van Merkel die lijkt op die van Bismarck.” En: “Ze gaat de confrontatie aan met het doel om te domineren.”, zo vergeleek hij de huidige bondskanselier met de man die in de negentiende eeuw de Duitse vorsten verenigde in een oorlog tegen Frankrijk, en zo de grondslag van het Duitse rijk legde.

Arnaud Montebourg

Hetzel kreeg geen bevredigend antwoord: “De opmerkingen van de minister waren vaag en algemeen. Hieruit blijkt dat regering zich slechts minimaal inzet voor de Frans-Duitse relatie”, schrijft Hetzel aan TPO Magazine.

In de Franse Kamerstukken lezen we dat Fabius aangaf dat president François Hollande de avond van zijn inauguratie al naar Berlijn vloog om met Angela Merkel te overleggen, en dat Bondspresident Gauck begin september nog in Frankrijk op bezoek was (‘het eerste bezoek van een Bondspresident sinds 1996’). Ook hadden het Franse en het Duitse parlement dit jaar samen het vijftigjarig jubileum van het Élysée-verdrag gevierd (een vriendschapsverdrag dat gesloten werd tussen Charles de Gaulle en Konrad Adenauer en de grondslag legde voor samenwerking op het gebied van defensie en onderwijs).

Het Frans-Duitse koppel is de historische motor van Europa, en we hebben juist meer Europa nodig.

Socialisten

“Het Frans-Duitse koppel is de historische motor van Europa, en we hebben juist meer Europa nodig.” En dan kun je niet volstaan met ceremonieel en herdenkingen.

Het Frans-Duitse koppel is de historische motor van Europa, en we hebben juist meer Europa nodig.

De socialistische kleur van de regering zou volgens Hetzel geen obstakel moeten zijn voor verbeteringen van de economie: “Hollande zou net als de Duitsers de sociale lasten omlaag moeten brengen, de pensioenen moeten hervormen met dezelfde durf als Gerhard Schröder [Merkel’s voorganger als bondskanselier, en leider van de socialistische SDP, red.], en voortgezet door Angela Merkel. De kanselier weet dat samenwerking met Frankrijk nodig is om Europa uit de economische crisis te krijgen, en nu ze een klinkende verkiezingsoverwinning heeft geboekt, zal ze met meer legitimiteit Frankrijk bij de hand kunnen nemen.”

Onwil

Schröder

Maar volgens François Heisbourg (auteur van La fin du rêve européen, het einde van de Europese droom) valt er van de Duitsers weinig te verwachten bij het stimuleren van de Europese economie. In een opiniestuk in Le Monde schreef hij afgelopen woensdag dat ‘de Duitse macht zich kenmerkt door een onwil van de macht’. Een onwil die ontstond na afloop van de Tweede-Wereldoorlog…

Bovendien zouden de Duitsers met een werkloosheidscijfer dat de helft is van het Europese gemiddelde ‘weinig drang hebben tot het instellen van federale instituties die de euro duurzaam kunnen beschermen.’ Europa heeft behoefte aan een bankenunie en een meer flexibele arbeidsmarkt. En volgens Heisbourg is het dus niet aan Duitsland, maar aan Frankrijk om Europa naar deze hervormingen te leiden.

Elzas

Patrick Hetzel

Als het nationaal niet lukt, dan moet de Frans-Duitse samenwerking maar regionaal worden vormgegeven. Zo schrijft Patrick Hetzel dat het UMP in de Elzas nauw samenwerkt met de CDU van Baden-Württemberg. “Het bedrijfsleven in mijn kiesdistrict verkoopt haar producten net zo goed in Duitsland als in Frankrijk. Juist door haar economische voorspoed is Duitsland een belangrijke markt. Alhoewel..”, aarzelt de parlementariër: ”..nu de Franse arbeidskosten toenemen, kunnen ze hun producten steeds moeilijker aan de Duitsers kwijt.”

Hetzel, die hoogleraar was in Straatsburg, Lyon en Parijs, houdt zich in de Franse Assemblée bezig met het onderwijsbeleid. En hier liggen volgens hem kansen voor een toenadering tussen Duitsland en Frankrijk.

“In de Elzas is het tweetalig (Duits, Frans) onderwijs de afgelopen twintig jaar flink toegenomen. Ook wisselen scholen leerlingen en docenten uit.”

En wat leren de Duitsers dan van de Fransen? “Jammer genoeg is het op dit moment vooral Frankrijk dat wat kan leren van de Duitsers, zowel op economisch- en politiek vlak, als op het gebied van onderwijs.”

Hoog tijd dat Angela Merkel en François Hollande elkaar bij de hand pakken.

WILLEM VAN EWIJK

Arbeidskosten
Volgens Eurostat kostte in 2012 een uur arbeid in Duitsland €30,40 tegenover €34,20 in Frankrijk. In Frankrijk stegen de arbeidskosten sinds 2008 met 9,5% terwijl ze in Duitsland met 9,1% stegen.

Respond to ‘Het beste wat Europa kon overkomen’

Leave a reply

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.